De inwoners van Wisconsin hebben Scott Walker vorige week woensdag in het zadel gehouden als gouverneur van de staat Wisconsin. Het ging ten koste van de Democraat Tom Barrett. De recall verkiezing, mogelijk gemaakt door een actie van de vakbonden die de agressieve benadering van Walker niet meer tolereerden en, met hulp van de Democratische Partij, de benodigde 1 miljoen handtekeningen verzamelden, werd wederom gewonnen door de conservatieve Republikein. De stof is inmiddels opgewaaid en de conclusie is een pijnlijke voor Barrett en de Democratische partij. Ze hebben een inschattingsfout gemaakt, eentje die flinke sporen kan nalaten in de presidentiële campagne.

De vlag ging uit bij de Republikeinse Partij en de overwinning werd direct naar een landelijk podium getrokken: de Republikeinen buitelde over elkaar heen in de media om te benadrukken hoe belangrijk Walker en zijn overwinning voor de partij zijn. In de woorden van de Republikeinse presidentskandidaat zelf: “It will echo throughout the country”.

Aanleiding voor de recall was de agressieve benadering van Walker naar de vakbonden toe. De conservatieve gouverneur heeft als missie het inperken van de macht van de vakbonden. De vakbonden, duidelijk niet gecharmeerd van Walkers intenties, sloegen de handen ineen met de Democratische partij en verzamelden één miljoen handtekeningen. Het minimum aantal dat nodig is om een recall verkiezing af te dwingen.

Een miljoen handtekeningen of niet, met een flinke zak geld kan je een stuk meer liet Walker zien. Hij gaf bijna 46 miljoen dollar uit tegenover ongeveer de 18 miljoen die Barrett spendeerde. Een stortvloed aan politieke reclame vanuit  kamp Walker overspoelde de huiskamers in Wisconsin. Eens te meer bleek dat de kandidaat met de meeste reclametijd de grootste kans op de overwinning maakt.

Vanuit alle windstreken werd Republikeins geld naar Wisconsin overgemaakt. Binnen de partij heerste het gevoel dat het moment daar was om de Democratische Partij een gevoelige tik uit te delen. Waarom gaven de Democratische geldschieters niet thuis? Zij zagen in dat het een kansloze strijd was en kozen ervoor de schade zo beperkt mogelijk te houden.

Amerikaanse kiezers zijn niet dol op recall verkiezingen. Het enthousiasme en activisme is veel minder in vergelijking met normale verkiezingen. De moeite die wordt gedaan om medeburgers over te halen om op de partij van voorkeur te stemmen is beduidend minder. Bovendien was een groot deel van electoraat van mening dat het politieke gedrag van Walker niet in aanmerking kwam voor een recall. Gevolg, kiezers voelen zich niet serieus genomen. Ze worden terug gefloten om wéér te stemmen op basis van een gedachte waar ze het ook nog eens niet achter staan. Een slechtere situatie om kiezers te mobiliseren is haast niet voor te stellen.

De tactiek van schadebeperking was vooral zichtbaar in het kamp van Barack Obama. Zij zagen in dat de strijd allang was verloren en ´verlies´ van een gouverneur  had Obama slechts gezichtsverlies opgeleverd. Het is de reden dat Obama zich niet met de verkiezing heeft bemoeid, hij heeft Barrett niet geholpen.

Obama kan volgens de peilingen nog op een voorsprong rekenen in Wisconsin maar zijn afzijdige houding zal zijn positie niet versterken. De Republikeinen ruiken bloed. De huidige president kan nu eenvoudig worden weggezet als een kandidaat die zijn partijgenoten laat stikken. De koppeling naar een laffe president die zijn landgenoten in de steek laat ten tijde van economische crisis is zo gemaakt.

Mitt Romney plukt de vruchten. Walker heeft Romney een blauwdruk gegeven voor het winnen van Wisconsin, een belangrijke en mogelijk doorslaggevende swing state in november. De partij van Romney heeft laten zien dat de kiezer minder moeite heeft met de inperking van de macht van de vakbonden dan voorheen werd gedacht. Een stimulans voor Romney om zelf harder achter de vakbonden aan te gaan.

Scott Walker brengt Romney nog een voordeel. De gouverneur van Wisconsin is een favoriet van de Tea Party. Het komt Romney maar wat goed uit dat hij de steun heeft van een partijgenoot met een uitgesproken rechts conservatief profiel die landelijke aandacht trekt. De  rechts- conservatieve Republikeinen voelen zich aangetrokken tot Walker. Zijn steun aan Romney leidt ertoe dat deze groep kiezers betrokken blijft bij de partij en de presidentiële campagne. In zijn eentje kan Romney deze groep niet tevreden houden. Hij is namelijk genoodzaakt om naar het midden van het politieke spectrum te bewegen, daar spreekt hij grotere groepen kiezers aan.

De Republikeinen hebben in Wisconsin gewonnen van de Democraten. Let wel, de slag om Wisconsin is niet gewonnen. Deze is, net zoals verkiezing in november, verre van beslist. Wel hebben de Republikeinen de presidentiële campagne een flinke impuls gegeven. Ze zullen hun politieke tegenstanders dankbaar zijn. De partij van Barack Obama is flink de mist in gegaan. De bereidheid van de kiezers om de zittend gouverneur weg te stemmen is verkeerd in gecalculeerd en er is onvoldoende verweer geboden tegen het financiële geweld van de Republikeinen. Obama, die zijn partijgenoot liet worstelen om zelf gezichtsverlies te voorkomen, zal het initiatief terug moeten pakken om de Republikeinse Partij van de roze wolk af duwen.