De Republikeinse roep om een inhoudelijk debat

Please, let’s just get this over with. Het is het eerste wat Curt Mercadente tegen me zegt als ik hem de dag na de primaries van Illinois spreek. Mercadente won 20 maart de lokale primary voor county board van Grundy, Illinois. Mercadente is tevens oprichter van Merc Strategy Group, een adviesbureau dat opereert op het raakvlak van strategie en technologie

Mercadente is er klaar mee, de voorverkiezingen duren hem te lang. Hij is niet de enige Republikein die er zo over denkt, veel partijgenoten delen de gedachte. Het is tijd om aan de algemene presidentsverkiezingen te beginnen, waar de gezamenlijke vijand wacht, president Barack Obama. De Republikeinse kiezers zijn niet enthousiast over Romney of Santorum, wat blijkt uit het feit dat geen van beide overtuigt in de voorverkiezingen. De afkeer tegen president Obama is echter sterk en groeiende, dit verbindt de Republikeinse kiezers. Ze zien Obama liever vandaag dan morgen zijn koffers pakken.

Mercadente is bang dat de vier kandidaten niet opgeven en de campagnes doorvoeren tot aan de Republikeinse conventie in augustus. De saamhorigheid van de partij lijdt eronder. Santorum meent de conservatieve kant van Republikeinse Partij te vertegenwoordigen. De successen die hij behaalde ziet hij als het bewijs daarvan. Bovendien is het zijn drijfveer, hij laat zijn achterban niet in de steek en gaat door tot het bittere einde.

Maar houdt Santorum het wel zo lang vol? “Santorum is running out of deeply southern states to win”, waarmee Mercadente duidelijk maakt dat het programma van resterende voorverkiezingen in het voordeel is van Romney. Staten met veel kiesmannen als New York en Californië zullen voor Romney zijn. Ook minder grote staten als Wisconsin, Maryland en Connecticut denkt Mercadente op de hand van Romney te zijn.

Over Indiana en Lousiana durft Mercadente geen voorspelling te doen. Wel over Pennsylvania. De thuisstaat van Santorum heeft 72 kiesmannen te verdelen en is de zijne om te verliezen. 29 mei wordt een belangrijke dag, dan kiest Texas. Mercadente durft niet te voorspellen wie daar wint. Wel beweert hij dat winst voor Romney in Texas einde oefening betekent voor Santorum. Het verschil tussen de twee kandidaten is dan te groot.

Santorum moet zichzelf in de race houden, of de schijn creëren dat hij nog in de race is, anders wordt geld een probleem. De steun van zijn Super PAC, The Red, White and Blue Fund, is niet onvoorwaardelijk. Financiële steun is afhankelijk van succes, het uitblijven van winst betekent dat de geldschieters weglopen. Minder geld is minder communicatie richting de kiezer wat leidt tot een aftocht van het politieke podium.

Super PAC’s hebben een stevige invloed op de toon, deze is negatief. Tot grote ergernis van veel Republikeinen overheerst het de campagnes. Mercadente merkt op dat hij overspoeld wordt door robocalls, vooraf opgenomen telefonisch boodschappen waarin kandidaat A kandidaat B in een kwaad daglicht stelt. Waarom vallen de kandidaten, nota bene partijgenoten, elkaar constant aan terwijl er belangrijkere zaken spelen? Gesproken moet worden over onderwerpen, in het bijzonder de economie.

Ondanks de weinig positieve houding ten opzichte van de huidige kandidaten zal Mercadente de Republikeinse presidentskandidaat steunen. Maar hij wil net als zijn partijgenoten verandering zien, “start going more positive, start focussing on the message.” The message waarin onderwerpen naar voren komen waar Amerikanen zich zorgen om maken, economische onderwerpen.

De Amerikaanse burger is niet gelukkig met de hoge benzineprijzen, het raakt hen direct in de portemonnee. Er heerst naast werkeloosheid ook underemployment, dit verwijst naar werknemers die te hoog gekwalificeerd zijn voor het werk dat ze doen. Daarnaast kent het bedrijfsleven veel onderzekerheid. En dan is er ook nog een reusachtige schuld. Het zijn thema’s die de presidentsverkiezingen zouden moeten beheersen volgens Mercadente.

De Republikeinse kiezers zijn gericht op het doel en niet het middel. Het lijkt er niet toe te doen wie het gaat doen maar Barack Obama moet het Witte Huis uit en de economie moet bloeien. Het is de gedachte ten grondslag aan de steun die Romney van zijn partijgenoten krijgt als hij de nominatie wint. Het is wat de Republikeinse kiezers van hem eisen.

Cain was toch gestopt?

Opmerkelijk, Herman Cain doet weer van zich horen. Verwikkeld in schandalen zag hij zich genoodzaakt om zijn campagne te stoppen. Blijkbaar heeft hij niet de intentie om het politieke podium te verlaten. In de volgende commercial kondigt hij een manifestatie aan om zijn 9-9-9 plan over te brengen aan leden van het congres. Cain klinkt strijdbaar en populistisch: “An army of Davids will descend upon the Goliath called Capitol Hill”.

 

 

Komt hij terug in de race of is het de start voor zijn volgende campagne? Het is niet het laatste wat we van Cain gaan horen. Wordt vervolgd.

 

Campagne Romney, not losing instead of winning

Het is Mitt Romney niet gelukt om de Republikeinse nominatie veilig te stellen. Het probleem; Romney is niet in staat om een grote groep kiezers aan te spreken en te motiveren om te stemmen. Santorum blijft zijn naaste concurrent. Met Kevin Lampe bespreek ik de uitslag.

Het is geen eenvoudige opgave, het Republikeinse electoraat in beweging brengen. Amerikanen die stemmen in een primary of meedoen aan een caucus zijn overwegend extreem in hun politieke overtuiging. Binnen een Republikeins kader zijn dit kiezers die zeer rechts en conservatief zijn. Romney is dit niet, hij is moderate, zijn politieke gedachtegoed is gematigd conservatief. De extremere Republikeinen die stemmen voelen zich daarom niet aangetrokken tot Romney.

Romney probeert zijn boodschap aan de extremere kiezers te verkopen, maar zij trappen er niet in. Kiezers zijn beter geïnformeerd dan vroeger legt Lampe uit. Alles wat de kandidaten in het verleden hebben gezegd staat op Youtube of in het archief van nieuwssites. Geen nieuw fenomeen maar wel de reden dat Romney niet zomaar van standpunt of toon kan veranderen om te scoren.

Romney klikt niet met de kiezer. Het is een groeiend probleem. “American elections are about motivation not about persuasion”, aldus Lampe. Enthousiasme om te stemmen moet worden opgewekt onder het electoraat. Romney beschikt niet over de gave van het enthousiasmeren. Het lukt hem niet in zijn toespraken, reclames of online campagne. Alles wat Obama zo goed deed in 2008 mislukt bij Romney.

Daar komt bij, zo stelt Lampe, dat Romney zwakker wordt gemaakt door de aanvallen van zijn drie rivalen. Lampe ziet geen van de drie andere kandidaten voortijdig opgeven. Romney zal uiteindelijk winnen, maar na een hevige campagne. De drie kandidaten zijn minder bezorgd om de  toekomst van de partij dan Romney is. Veel meer zijn zij bezig met hun eigen kandidaatschap.

De Republikeinse Partij is groot, net als de Democratische Partij. Gingrich, Santorum en Paul vertegenwoordigen diverse stromingen binnen de partij. Ze willen deze groepen aan zich binden en vasthouden mochten ze in een later stadium nog eens campagne voeren voor een positie of een bepaalde zaak. De drie kandidaten richten zich volledig op issues die belangrijk zijn voor hun achterban. Zij beseffen dat ze de nominatie niet zullen pakken en kunnen vrijuit handelen.

Romney bekommert zich om de gehele partij. Hij heeft geen keus, het is de partij die hij vertegenwoordigt in de aankomende race tegen Obama. Hij moet een bindende rol aannemen. Een vereiste hiervoor is een breed publiek aanspreken en in beweging krijgen. Dit beperkt Romney enorm in wat hij wel en niet kan zeggen. Constant is er het risico dat hij kiezers afschrikt. Romney moet rekening houden met een te grote groep mensen die behoren tot een verdeelde partij.

Nieuw Frame

De steun van enkele partij-prominenten heeft Romney niet geholpen. Na Eric Cantor, John Ashcroft en Tom Cobrun is het aan andere vooraanstaande Republikeinen om zich achter Romney te scharen. Circle the wagons. Of het zal helpen? Eigenlijk is het al te laat. De campagne voor Romney staat inmiddels in het teken van niet verlezen in plaats van winnen.

Het is het narratief van Romney’s campagne, not losing in stead of winning. Het frame van Romney’s campagne luidt: “It’s going to be hard for anyone to beat him now”. De spin aan de slechte resultaten is dat hij niet verslagen kan worden. Wat ook zo is, hij is niet verslagen en het zal niet gebeuren. Niet wordt gesproken over de behaalde winst, want dit is Romney niet gelukt, hier wordt de aandacht van afgeleid. Hij heeft de nominatie niet binnen. De facto is dit een verlies omdat hij de gedoodverfde kandidaat was en is. 

De Republikeinse Partij zit in de problemen. Vier strijdende kandidaten maken elkaar en de partij zwakker. Tel er een weinig enthousiaste achterban bij op en het wordt duidelijk dat de toekomst voor Romney weinig rooskleurig is. Tot overmaat van ramp gaat het goed met Obama. De Democratische Partij is niet verdeeld, deze staat als een blok achter de huidige president. Zijn approval rate haalde afgelopen week de 50% en de economie trekt licht aan. Een verbetering in de economie betekent dat Obama kan pronken met een toename in werkgelegenheid, een enorme impuls voor zijn campagne.

Hoe het verder gaat is lastig te voorspellen. Vandaag zijn er vier caucus verkiezingen en 13 maart nieuwe primaries. Romney kan niet anders dan doorgaan en alle zeilen bij zetten om zo snel mogelijk de nominatie binnen te slepen. Dan kan hij zich volledig richten op de  Amerikaanse presidentsverkiezingen. Ook geen eenvoudige opgave.

Romney wint, race niet beslist

Mitt Romney heeft de overwinning gepakt in Ohio. Met 38% van de stemmen tegenover 37% voor Santorum is dit nauwelijks overtuigend te noemen. Romney won daarnaast in Idaho, Alaska, Massachusets, Vermont, Virginia en Wyoming. Santorum pakte de meeste stemmen in North Dakota, Tennessee en Oklahoma.

Newt Gingrich is de winnaar in Georgia. Het verschaft hem enige adempauze. Het zal hem vertrouwen geven en een mogelijke kickstart voor zijn campagne zijn. Het is te vroeg om hem af te schrijven, niet in de laatste plaats vanwege de onmacht van zijn tegenstanders om de definitieve nominatie te pakken.

De beslissing is dus niet gevallen. De kandidaten kunnen zich opmaken voor een nieuwe ronde van campagne voeren. Het moment dat de Republikeinse Partij gezamenlijk achter een kandidaat kan staan laat op zich wachten.

Morgen op Campagnespoor meer achtergrond en duiding bij de uitslag van Super Tuesday.

Super Tuesday, enkele punten om in de gaten te houden

Super Tuesday is aangebroken. In elf staten maken Amerikanen vandaag hun keuze tussen de Republikeinse kandidaten. Hier zijn enkele zaken om op te letten bij het aanbreken van een cruciale fase in de voorverkiezingen:

  • Romney of Santorum? Beide voeren hard campagne. Niets is nog zeker. Op het moment draait de strijd om de gunst van de middenklasse in Ohio.
  • Steunbetuigingen van prominente Republikeinen aan Mitt Romney. De duur en scherpe toon van de campagnes brengt de Grand Old Party schade toe. Onderzoek wijst uit dat het imago van de partij er onder lijdt. Gister hebben Eric Cantor, Tom Coburn en John Ashcroft hun steun aan Romney al geuit. Het signaal was duidelijk, snel beslissen en de pijlen richten op Obama. Wie zullen volgen en werkt het doorslaggevend?
  • Van Ron Paul valt weinig te verwachten. He is campaigning for a cause, hij gaat door om zijn standpunten aan de man te brengen. Hij tracht steun te werven in de staten waar een caucus wordt gehouden. De verwachting is dat hij zijn steun aan Romney geeft, wanneer hij dit doet is onduidelijk.
  • Newt Gingrich is in Georgia, zijn thuisstaat. Hij doet het goed in de peilingen. De vraag is wat een overwinning betekent voor het verdere verloop van de verkiezingen. Is het een kickstart of slechts een korte opleving?
  • De persconferentie van Barack Obama. De officiële lezing is dat het toevallig is dat de eerste persconferentie van Obama sinds november op Super Tuesday valt. De economie toont bescheiden verbetering en op internationaal vlak gebeurt er ook veel. Obama zal de nadruk op de economie leggen omdat dit hét thema van de verkiezingen is.

Super Tuesday in aantocht; Republikeinen in de problemen

Aankomende dinsdag is het zover, Super Tuesday. Op 6 maart worden voorverkiezingen in elf staten gehouden. In de meeste staten vinden primaries plaats, de twee belangrijkste in Ohio en Georgia. Vier staten houden een caucus, namelijk Idaho, Alaska, North Dakota en Wyoming.

Zaterdag won Romney de caucus in Washington. Overtuigend met 41.1%, waar Ron Paul het met 24.8% van de stemmen moest doen en Rick Santorum met 37.9%. Eerder in de week heeft Romney de primaries in de staten Michigan en Arizona gewonnen. Met deze resultaten brengt Romney een halt toe aan de Santorum Surge. In Arizona won hij ruim met 47.3% van de stemmen tegenover 26.6% voor Santorum. In Michigan was het verschil niet zo groot, 41.1% tegenover 37.9%.

Michigan, het is de staat waar Romney opgroeide en hij dik had kunnen scoren. Sterker, hij had er dik moeten scoren. Het liep anders. Romney moet zich zorgen maken en met hem de gehele Republikeinse Partij.

In Michigan zijn Democratische kiezers in actie gekomen. Niet om op een Democraat te stemmen, Obama is immers hun presidentskandidaat, maar op Rick Santorum. Het doel? In de eerste plaats Romney beschadigen, proberen zijn overwinning te dwarsbomen door tegen hem te stemmen. Daarbij komt het gevoel dat Obama minder moeite met Santorum zal hebben dan met Romney. In dat opzicht is het een tactische stem.

De behoefte van de kiezers om Romney te beschadigen heeft hij aan zichzelf te danken. Romney heeft zich weinig populair gemaakt met het uitspreken van zijn ideeën over de Auto Industry Bailout. Zijn pleidooi in 2009 om de grote autofabrikanten niet te steunen is bij veel inwoners van Michigan in het verkeerde keelgat geschoten.

Een groot van de inwoners van Michigan is op de één of andere manier betrokken bij de auto-industrie. Een faillissement en het verdwijnen van banen had veel levens geraakt. Daarnaast is het een zaak van nationale trots. De auto-industrie staat symbool voor de vrijheid waar Amerikanen zo aan gehecht zijn. Het gevoel van vrijheid dat hoort bij de ‘open road’.

In een poging om zijn fout recht te zetten zien we Romney in een commercial waarin hij zijn liefde voor Michigan uitdrukt. Het is opmerkelijk dat hij zegt: “President Obama did all these thing that liberals wanted to do for years”. Wat bedoelt hij hier precies mee? Dat de Democraten de daadkracht misten om in te grijpen en Obama de knoop heeft doorgehakt? Dat het de Republikeinen niet is gelukt om Obama tegen te houden? Een fascinerende poging om te scoren bij de kiezer.

Vanuit Democratisch kamp zijn er ook commercials over de bailout. Het filmpje is uiteraard gekleurd, desondanks is het een goede weergave van het gevoel dat heerst onder de inwoners van Michigan.

Romney en in een breder perspectief de Republikeinse partij hebben problemen met het mobiliseren van de achterban.

In Michigan nam slechts 16% van de geregistreerde kiezers de moeite om naar het stembureau te gaan. In Arizona maakte 41% de gang naar de stembus, in 2008 was dit nog 52%. In Washington was op de opkomst voor de caucus wel hoger dan in 2008. Toen deden ongeveer 13800 kiezers mee aan de caucus, dit jaar ligt het aantal rond de 50000.

De kandidaten beschikken niet over de invloed om de achterban te motiveren te stemmen. De opkomst bij de Washington caucus is goed nieuws. Echter, er wordt een stuk minder waarde gehecht aan deze caucus dan aan de uitslag in Arizona of Michigan.

Met de uitslag in 2008 in het achterhoofd moeten de opkomstcijfers zorgwekkend zijn voor de Republikeinen. Destijds lukte het Obama om grote groepen te mobiliseren, dit waren vooral de jongere stemmers. De Republikeinen lukte het toen niet en verloren.

Super Tuesday zal duidelijkheid geven over wie de uiteindelijke kandidaat namens de Republikeinen wordt. Het momentum is naar Romney geschoven. Wint hij dinsdag dan kan hij verder kijken. Wat inhoudt dat hij zich zorgen kan gaan maken over de juiste strategie voor de volgende ronde: De presidentsverkiezingen.